صعود به کرکس

داستان از اونجا شروع شد که مرتضی گفت “بیا بریم دماوند!” ولی چند تا مشکل وجود داشت، اولیش این بود که هیچ وسیله ای نداشتم! و مهم تر از این هم اینکه یک روز بعد از صعود به کرکس، جلسه دفاع داشتم! (برنامه کرکس 1-2 مرداد و برنامه دماوند 8-9-10 مرداد بود) بالاخره تصمیم به رفتن گرفته شد! لوازم لازم (به جز کفش، کوله، کیسه خواب و چادر!! که از دانشگاه به امانت گرفته شد) خریداری شد! (حدود نیم میلیون شد!! البته کمی بیشتر از نیم میلیون!)

ساعت 9 صبح روز پنج شنبه 1 مرداد راهی کرکس شدیم! 2 ساعت طول کشید که به ورودی کرکس رسیدیم، بعد از 2 ساعت پیاده­روی به کمپ کرکس رسیدم و بعد از یک استراحت 1.5 ساعته و خوردن ناهار، صعود اصلی به کرکس شروع شد، مسیر زیبا اما شیب زیاد! ساعت 4.5 راه افتادیم و 7 شب به قله رسیدیم! بین دو دره چادر زده شد! شب پرباد و سردی بود و البته چادر ما هم چادر بدی بود! حالم خیلی بد شد، هم ارتفاع زده شدم (سردرد شدید) هم معده درد داشتم و هم استرس دفاع!! تا جایی پیش رفت که دکتر اشراقی میخواست امپول دگزا بزنه!! اما نزد! چون چادر ما کوچیک بود و ما چهار نفر بودیم (من و مرتضی و ولی و یکی دیگه) سروش (مسئول انجمن کوهنوردی دانشگاه) یه چادر دیگه به ما داد تا منو مرتضی تو اون چادر بخوابیم!! بالاخره اون شب کذایی گذشت و صبح شد، 9.5 راه افتادیم و 1 ظهر به درب ورودی رسیدیم، اتوبوس اومد و حوالی 3 هم خوابگاه بودیم! جمعه 3 بعد از ظهر خوابگاه رسیدیم و تا جلسه دفاع من فقط 17 ساعت فاصله بود!! ساعت 12 شب تا 2 پاورپوینت رو مرور کردم و خوابیدم، 6 صبح بیدار شدم و 8.5 هم جلسه دفاع (با حضور خودم! دکتر سلیمی از کانادا، دکتر فرزین و جعفری و سلمانی) ساعت 10 هم به خیری و خوشی تموم شد!! الان هم که 11 مرداده و هنوز امضا از اساتید داور نگرفتم! چکیده انگلیسی رو هم باید واسه دکتر سلیمی بفرستم!!

کرکس سخت بود واقعا سخت! ولی برای رسیدن به هر هدفی، سختی وجود داره! صعود به کرکس، پیش­نیاز صعود به دماوند بود!

ارتفاع کرکس از سطح دریا: 3950 متر

  • برچسب‌ها: ، ، ،

  • نوشته‌های قبلی

    پاسخ دهید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *